Tijdens de expositie in De Mannenzaal (2026) in samenwerking met Museum Amersfoort zijn vier interviews met hofjesbewoners te zien en te lezen, gemaakt door Rufus de Vries. Hier lees je het volledige interview met Gert. For English: please scroll down.

Gert Ryokan (75) woont sinds 2019 op het hofje De Armen de Poth, een complex met 48 huisjes. Hij woont in de binnenpoth. Zijn voordeur komt uit op het binnenhofje, terwijl andere woningen hun deuren aan de straatkant hebben. "Die bewoners kom je direct veel minder tegen," vertelt hij. Doordat de woningen in de binnenpoth in een soort vierkant liggen, kom je elkaar sneller tegen. "Ik ben niet met iedereen vrienden, en dat hoeft ook niet. Je hebt aan een paar mensen genoeg; meer wordt ook vermoeiend. Maar ik spreek wel iedereen van het hofje als ik ze op straat tegenkom."

Wonen hier is: stil, eenvoudig en aandachtig voor elkaar. "Je moet rekening met elkaar houden. Het is een evenwicht tussen nabijheid en afstand." De woningen liggen letterlijk dicht op elkaar. Gert klopt even op de muur van zijn huis: "Die wand is dun. Soms kan ik mijn buren bijna verstaan."

Eens in de zes weken maakt hij het Pothnieuws, een gekopieerd buurtkrantje voor de bewoners. "Dat vul ik per mail aan met de PothKast – een mail met fotoʼs, want die zijn makkelijker te verspreiden dan via kopieën." In de winter zie je elkaar duidelijk minder. Er is er hier een zogenaamde Binnenvader: hij opent bij zonsopgang de toegangen tot de hofjes en sluit deze bij zonsondergang. "Hij houdt de boel in de gaten, en dat is goed."

Vroeger werd hier wekelijks brood gebakken en uitgedeeld in de stad. ʻʼDat gebeurt niet meer - Iedereen heeft ruim voldoende om zijn eigen brood te kopen. Toch houden we de traditie in stand: drie keer per jaar, met Kerst, Pasen en op onze Stichtingsdag, wordt brood uitgedeeld aan de bewoners. Dat gebeurt in de Uitdeelkamer in het midden van het hofje. Een van de regenten houdt dan ook een inleiding." De regenten zijn betrokken bij de toelating van nieuwe bewoners. "In het bestuur - ook wel het College van Regenten genoemd - zitten naar eeuwenlange traditie in ieder geval een arts, een jurist en iemand met bouwkundige expertise. Inmiddels zitten er ook vrouwen in."

Ook organiseren ze hier jaarlijks een barbecue. "Die wordt gesponsord door de bedrijven die in het hofje werken, zoals de schilder, loodgieter en elektricien. Zij eten ook mee. De laatste keer hebben we zelfs karaoke gedaan.”

During the exhibition at De Mannenzaal (2026), organised in collaboration with Museum Amersfoort, four interviews with residents of courtyards, conducted by Rufus de Vries, are on display and available to read. You can read the full interview with Gert here.

Gert Ryokan (75) has been living at the De Armen de Poth housing complex, a development comprising 48 small houses, since 2019. He lives in the inner courtyard. His front door opens onto the inner courtyard, whilst other homes have their doors facing the street. “You don’t come across those residents nearly as often,” he says. Because the homes in the inner courtyard are arranged in a sort of square, you’re more likely to bump into one another. “I’m not friends with everyone, and I don’t need to be. A few people are enough; any more than that gets tiring. But I do say hello to everyone in the courtyard when I see them on the street.”

Living here is: quiet, simple and considerate of one another. “You have to be mindful of each other. It’s a balance between closeness and distance.” The homes are literally close together. Gert taps the wall of his house: “That wall is thin. Sometimes I can almost hear my neighbours.”

Once every six weeks, he produces the *Pothnieuws*, a photocopied neighbourhood newsletter for the residents. “I supplement that by email with the *PothKast* – an email with photos, as they’re easier to share than photocopies.” In winter, you certainly see each other less often. There’s a so-called ‘Binnenvader’ here: he opens the gates to the courtyards at sunrise and closes them at sunset. “He keeps an eye on things, and that’s a good thing.”

In the past, bread used to be baked here every week and distributed throughout the town. “That doesn’t happen any more – everyone has more than enough to buy their own bread.” Nevertheless, we keep the tradition alive: three times a year – at Christmas, Easter and on our Foundation Day – bread is distributed to the residents. This takes place in the Distribution Room in the centre of the courtyard. One of the regents also gives a short address on these occasions.” The regents are involved in the admission of new residents. “In accordance with a centuries-old tradition, the board – also known as the College of Regents – includes at least one doctor, one lawyer and someone with architectural expertise. Women now sit on the board as well.”

They also organise an annual barbecue here. “This is sponsored by the tradespeople who work in the courtyard, such as the painter, plumber and electrician. They join us for the meal too. Last time, we even had a karaoke session.”