Aan de Breestraat in Amersfoort onthulde een ogenschijnlijk bescheiden muurhuis een verborgen geschiedenis: de achtergevel bleek te rusten op de fundamenten van de middeleeuwse stadsmuur van Amersfoort. De ambitie was niet alleen restauratie, maar een transformatie waarin eeuwen bouwgeschiedenis voelbaar worden. STIEL ontwierp een woning waarin iedere verdieping een eigen karakter en betekenis heeft. Een doorlopend trappenhuis verbindt de woonlagen tot één ruimtelijke wandeling, waarin verleden en heden elkaar voortdurend ontmoeten en versterken.
Het ontwerp vertrekt vanuit de overtuiging dat de geschiedenis niet verborgen hoeft te blijven, maar de drager kan zijn van hedendaags wonen. Door het souterrain uit te diepen werd de fundering van de middeleeuwse stadsmuur zichtbaar. Deze archeologische vondst vormt nu letterlijk en figuurlijk het hart van de woning. Een transparant paviljoen aan de tuinzijde brengt licht en ruimte in het souterrain, terwijl de verdiept gelegen living een vanzelfsprekende privacy biedt zonder het contact met de tuin te verliezen.
De bel-etage vormt het representatieve middelpunt van het huis. Hier bepalen het monumentale balkenplafond, de keuken en de eetkamer het karakter. Grote deuren openen naar een dakterras boven het paviljoen, met uitzicht over de gracht en de Westsingel. De balustrades van dit dakterras zijn ontworpen als royale plantenbakken, waardoor architectuur en tuin in elkaar overvloeien.
Op de eerste verdieping komt de oorspronkelijke ruimtelijkheid van het middeleeuwse zaalhuis opnieuw tot leven. De vrijwel ononderbroken plattegrond biedt plaats aan een werkkamer en gastenvertrekken, met een panoramisch uitzicht over de historische binnenstad.
Een vrijhangende eiken wenteltrap leidt naar de kap, ooit ingericht als tabaksdrogerij. De oorspronkelijke ventilatieopeningen functioneren nu als zorgvuldig gekadreerde vensters op de iconen van Amersfoort: de Sint Joriskerk, de Koppelpoort en de Onze Lieve Vrouwetoren. Zo vertelt ook de kap haar eigen verhaal.
Materialen en detaillering verbinden oud en nieuw tot één vanzelfsprekend geheel. Kalkstucwerk, schoonwerkbeton, eikenhout, terrazzo en RVS sluiten zorgvuldig aan op de historische hout- en steenconstructies. Het gerestaureerde muurhuis kreeg een verfijnde, klassieke kleurstelling, terwijl het betonnen tuinpaviljoen zich als een eigentijdse, terughoudende toevoeging manifesteert. Met de reconstructie van de historische brug is bovendien de relatie tussen woning, tuin en Westsingel hersteld. Zo is een
huis ontstaan waarin restauratie, transformatie en dagelijks leven samenvallen in één doorlopend verhaal.
2025
